Over mij

Ik doe dit al meer dan 25 jaar, in veel domeinen en vooral voor zakelijke klanten. Hier is hoe ik erbij kwam, en waarom ik denk zoals ik denk.
Ik werk vaak vanuit mijn tuinkantoor in Gent.
Ik begon als developer in een biotechbedrijf. De laboranten voor wie ik software schreef stonden letterlijk naast me. Ik vroeg wat ze nodig hadden, bouwde het een uur later en vroeg dan wat ze ervan vonden. Dat was Agile voor die term bekend was. De gebruiker zei wat ik moest bouwen en dat werkte goed voor één team met één soort gebruiker. Het hield op te werken toen ik grotere producten voor meer teams ging maken, want ik kon wel bouwen wat de gebruiker vraagt, maar ik wist niet wat.
Telkens ging ik daarna dieper, omdat wat ik had nog niet genoeg bleek. Na het wat kwam het waarom. Als business analist leerde ik procesmapping, niet-functionele eisen en hoe je met meerdere teams iets in elkaar zet, en ik leerde de business value achter een vraag te zien. Ik werd product manager, scrum master, projectmanager en coach en ontdekte dat product management de paraplu is waaronder dat allemaal valt.
Daarna kwam het wanneer. Eerst het lean-startupwerk, met customer discovery, en ten slotte Jobs to be Done, door Bob Moesta. Pas daar begreep ik waarom en wanneer klanten overstappen: hun gedrag, hun struggle, hun anxieties en de switch zelf. Dat is tot nu toe het beste mentale model dat ik tegenkwam: niet te licht en niet te moeilijk, wel inspanning om toe te passen, want klanten zijn mensen.
Ik ga ultra diep in een onderwerp, tot ik er een eigen mix van heb gemaakt. Dat is mijn sterkte bij frameworks. Ik ga erin tot op het bot, maar ik verzin ze niet. Ik ben geen goeroe en ik verkoop je geen methode met mijn naam erop. Ik leid je naar wat werkt voor je situatie, uit alles wat er bestaat. En als dat betekent dat je mij na drie maanden niet meer nodig hebt, vind ik dat prima.
Ik ben kritisch en eerlijk en ik ben dat omdat ik wil dat je jouw doel haalt. Streng voor het doel, mild voor de persoon. Dat voelt voor sommigen lastig en voor de meesten achteraf als een opluchting.
Waar ik werkte
- Devgen: developer en analist bij een biotechbedrijf in Gent. Ik bouwde een tool om grote hoeveelheden wetenschappelijke data te analyseren met clustering, in Java en met een eigen object-relationele mapper, en daarnaast het intranet met documentbeheer.
Ik leerde dicht bij de gebruiker te bouwen: de laboranten zaten naast me, ik vroeg wat ze nodig hadden en bouwde het meteen. Dat was bouwen wat de klant vraagt, en dat was op zich oké, want het product bleef twaalf jaar in gebruik.
- Bayer CropScience: product manager van een team van zes, in een internationaal project over zaadveredeling, met scope en consensus over meerdere divisies wereldwijd.
Ik schreef er een functioneel analysedocument van 200 pagina's dat niemand doornam. Daardoor gooi ik in latere projecten de user stories weg zodra de feature opgeleverd is: de code is de waarheid.
- Hudson: een minimum viable product en betalingsbereidheidstests voor een bestaand assessmentproduct. Zo ontdekten we dat voor mensen die bijvoorbeeld verwarming en airco installeren de cultuur belangrijker was dan een assessment, en de markt draaide mee (pivot).
Ik leerde dat de markt elders kan zitten dan je denkt: het product loste een andere vraag op dan waarvoor het gemaakt was. Daarom test ik eerst het business model met een lean canvas en kies ik daarna met RICE (reach, impact, confidence, effort) wat ik bouw.
- Happening: coaching van vier product managers en twee researchers naar meer klantgesprekken, product discovery en objectives and key results.
Ik leerde dat coachen de ander laat winnen. De beste resultaten komen van de mensen die je coacht, en je meet je werk aan wat zij zelf kunnen.
- Sofico: user experience en product discovery lead bij een softwarebedrijf in Gent. Ik bouwde het user experience team op, zette analytics en onderzoekstools op en liet het front-end team en het user experience team samen een design system opleveren voor meer dan vijf productlijnen.
Ik leerde dat gebruikersonderzoek in business-to-business een lange keten moet doorlopen, bij een klant van een klant van een klant, en dat je die gebruikers vaak gewoon niet vindt. Ik zocht via platformen zoals Wynter, Respondent en UserResearch.com, maar het bleef vaak bij interne experts, en dat is maar tot op zekere hoogte oké.
Koken
Buiten het werk kook ik graag. Het is creatief, het vraagt organisatie en het brengt mensen samen: aan tafel zit iedereen even lang en blijft het gesprek bij het eten hangen.
Ik ben geen topchef en ik hou me niet strikt aan het recept. Ik neem wat al bestaat en combineer het tot iets nieuws, en zo werk ik ook met de frameworks in product management: ik kies wat past en pas het aan op wat er in de keuken ligt.
Ik werd er beter in door het vaak te doen en te proeven wat werkte. Daarom laat ik teams ook oefenen met klantinterviews in plaats van er alleen over te lezen, want een recept lezen heeft nog niemand leren koken.
Iedereen houdt van eten, dus het is een goed gespreksonderwerp en een makkelijke opener, ook met nieuwe klanten. Het heeft ook impact: met vegetarisch en veganistisch koken daalt je voetafdruk. Ik werd recent meer vegetarisch maar leg niemand iets op.
Je hebt niets te verliezen behalve 45 minuten van je tijd. Meestal levert het een inzicht op en in het slechtste geval de bevestiging dat je goed bezig bent. Pas ik niet bij je, dan zeg ik dat eerlijk en je hoeft je niet slecht te voelen als je mij direct nee zegt.